دامپینگ چیست و چه نگرشی در مورد آن وجود دارد؟

دامپینگ

دامپینگ چیست؟
دامپینگ اصطلاحی است که در زمینه تجارت بین المللی استفاده می شود. زمانی است که یک کشور یا شرکت، محصولی را با قیمتی کمتر در بازار واردات خارجی از قیمت بازار داخلی صادرکننده، صادر می کند. از آنجا که دامپینگ به طور معمول شامل حجم قابل توجهی از صادرات یک محصول می شود، غالباً حیات مالی تولید کننده محصول را در کشور واردکننده به خطر می اندازد.


کلمات کلیدی

  • دامپینگ زمانی رخ می دهد که یک کشور یا شرکت محصولی را با قیمتی کمتر در بازار واردات خارجی از قیمت بازار داخلی صادرکننده، صادر می کند.
  • بزرگترین مزیت دامپینگ توانایی سرازیر شدن بازار با قیمت محصولات است که اغلب ناعادلانه تلقی می شود.
  • دامپینگ طبق قوانین سازمان تجارت جهانی (WTO) قانونی است مگر اینکه کشور خارجی بتواند آثار موثری را که شرکت صادرکننده بر تولیدکنندگان داخلی خود ایجاد کرده است، نشان دهد.
  • کشورها از تعرفه ها و سهمیه بندی برای محافظت از تولیدکنندگان داخلی خود در برابر دامپینگ استفاده می کنند.

درک دامپینگ

دامپینگ نوعی تبعیض قیمتی محسوب می شود. زمانی اتفاق می افتد که تولیدکننده قیمت کالای ورودی به بازار خارجی را به حدی کاهش دهد که کمتر از قیمت پرداخت شده توسط مشتریان داخلی در کشور مبدا باشد. این عمل عمدی با هدف دستیابی به مزیت رقابتی در بازار واردات در نظر گرفته می شود.

 

مزایا و معایب دامپینگ

مزیت اصلی دامپینگ تجاری، توانایی نفوذ در بازار با قیمت محصولات است که اغلب ناعادلانه تلقی می شود. کشور صادرکننده ممکن است به تولیدکننده یارانه ای بدهد تا بتواند زیان های ناشی از فروش محصولات زیر هزینه تولید را جبران کند. یکی از بزرگترین مضرات دامپینگ تجاری این است که یارانه ها در طول زمان بسیار گران می شوند. همچنین نمی توانند پایدار باشند. علاوه بر این، شرکای تجاری که مایل به محدود کردن این شکل از فعالیت های بازار هستند ممکن است محدودیت های مربوط به کالا را افزایش دهند. این می تواند منجر به افزایش هزینه های صادرات به کشور آسیب دیده یا محدودیت در مقدار واردات یک کشور شود.

 

نگرش بین المللی در مورد دامپینگ

سازمان تجارت جهانی (WTO) درباره اینکه آیا دامپینگ یک عمل رقابتی ناعادلانه است قضاوت می کند. درحالی که اکثر کشورها طرفدار دامپینگ نیستند. دامپینگ طبق قوانین سازمان تجارت جهانی قانونی است مگر اینکه کشور خارجی بتواند آثار موثری را که شرکت صادر کننده بر تولیدکنندگان داخلی خود ایجاد کرده است نشان دهد. بیشتر کشورها برای مقابله با دامپینگ و محافظت از صنایع داخلی خود در برابر قیمت های درنده، از تعرفه ها و سهمیه بندی استفاده می کنند. دامپینگ همچنین هنگامی ممنوع است که باعث ایجاد “عقب ماندگی مواد” در ایجاد یک صنعت در بازار داخلی شود.

اکثر موافقت نامه های تجاری شامل محدودیت هایی برای دامپینگ تجاری است. تخلف از چنین موافقت نامه هایی ممکن است به سختی اثبات شود. همچنین اجرای کامل آنها هزینه بر است. اگر دو کشور توافق تجاری نداشته باشند، هیچ ممنوعیت خاصی برای دامپینگ تجاری بین آنها وجود ندارد.

 

نمونه دنیای واقعی

در ژانویه 2017، انجمن تجارت بین المللی (ITA) تصمیم گرفت که بر اساس تحقیقات وزارت بازرگانی و کمیسیون تجارت بین الملل که نشان داد، مالیات ضد دامپینگ که از محصولات پارچه سیلیس از چین در سال گذشته وضع شده بود، به قوت خود باقی بماند. محصولات سیلیس از چین در ایالات متحده کمتر از ارزش منصفانه به فروش می رسید. حکم ITA بر اساس این واقعیت بود که احتمال زیادی وجود دارد که در صورت حذف تعرفه، دامپینگ تکرار شود.

 

یک خبر واقعی

در این خبر در مورد اقدامات ضددامپینگ بخوانید.


برای خواندن مقالات بیشتر در مجله فارکس کلیک کنید.

خواندن مقالات زیر برایتان جذاب خواهد بود.

تقاضا چیست و چه مفهومی در بازارهای مالی دارد؟

ارز چیست؟

کودک بومر چیست؟

جدیدترین اخبار حوزه فارکس

,تلگرام xforexnews ,telegram_xforexnews